In 2024 reden we voor het eerst met het huidige model van de Honda Africa Twin CRF1100L. In de tussentijd reden we ook een heel seizoen met de crossover-versie ervan, de NT1100. Die beviel op een groot aantal punten prima, maar vooral de keuze voor het automatische DCT schakelsysteem zat ons toch vaker in de weg dan dat het hielp. Een kwestie van smaak misschien, maar wel iets waardoor de liefde voor het model nooit echt groot werd. Het heeft even moeite gekost, maar we hebben in 2026 toch een Africa Twin zonder DCT weten te bemachtigen, wat niet makkelijk was omdat Honda juist het liefst alle persdemo’s mèt DCT laat rijden.

Links: eerste test 2024 Honda Africa Twin CRF1100L – Regentest 2020 Honda Africa Twin AS CRF1100L

Prijs: 2026 Honda Africa Twin + packs + accessoires

Qua uitrusting kijken we naar een aantal extra’s, maar we hebben het niet over de veel duurdere Adventure Sport-versie, met semi-actieve vering. Onze versie is de gewone Africa Twin zonder DCT, die door Honda “Manual” wordt genoemd, die momenteel voor € 18.599,- in de prijslijst als 2026-model staat, voor het exact gelijke 2025-model is dat € 18.249,-. Extra accessoires zijn er wel, waarvan vooral de aluminium kofferset met binnentassen, doorzichtige windgeleiders langs de ruit en rubberen aerostrips op de zijkant van de tankkuip opvallen. Die vormen samen het “Travel Aluminium Pack L1-L3 van € 1943. Dan zijn er ook valbeugels rondom gemonteerd, met schijnwerpers en een 4,5 liter klein tanktas(je), dit is het Adventure L1-L3 Pack van € 1170,-. Dan zijn er ook nog rally-stepjes (€ 117,-) gemonteerd, een middenbok (€ 223,-) en mooi rood comfortzadel (€ 166,-). Stiekem missen we alleen toch de handvatverwarming (€ 280,-), handkapverlenging (€ 37,-) en quickshfiter (€ 326,-) nog. Volgens de online Honda configurator kost onze motor totaal € 22.269,42.

Testrijder: Iwan van der Valk. Km-stand begin: 994 km.

De hernieuwde kennismaking begint bij Selling Motorbikes in Amsterdam, waar ónze’ Africa Twin in Grand Prix red klaarstaat, ingereden en wel. Dat betekent dat de kilometerteller al op 994 staat en de eerste onderhoudsbeurt al is uitgevoerd.

Wat me als eerste opvalt is de prima zithouding achter de fijne ruit, met die extra windgeleiders die je goed uit de wind houden. Tweede is het gedoe met de knoppen op het stuur en het trage touchscreen. Doordat DCT ontbreekt, komen we ‘maar’ op 18 knoppen, met allerlei rare combinaties. Er is aan te wennen, maar samen met de bediening van Android Auto (of Apple Carplay) en een communicatieset op je helm, is het veel. Te veel en niet altijd even handig. Qua rijmodi kan er gekozen worden uit Tour, Urban, Gravel, Off Road en 2 User Modes, maar voor alle instellingen moet je wel even tijd uittrekken om ze te leren kennen.

Het motorblok overtuigt direct weer. Wat loopt de grote paralleltwin toch mooi en actief! In de Tour-stand is er wel een beetje een aan/uit-reactie, wat vooral bij lage snelheid niet altijd even ideaal is, maar eenmaal op het gas loopt het blok echt fantastisch. Remmen, schakelen, sturen; de Africa Twin doet het binnen vijf minuten alsof je er al een jaar op rijdt. Een nachtelijk ritje naar Schiphol met een reusachtige koffer achterop? Geen enkel probleem. Beetje door het zand crossen bij een offroad-evenement? Kan ook prima!

Testrijder: Eef Voogd. km-stand 1437 tot 2521 km.

Een langeduurtest Africa Twin geeft me meteen inspiratie om er weer op uit te trekken. Om zeker te zijn dat het een reis vol hoogtepunten wordt, plan ik een rondje langs de hoogste punten van Luxemburg en België. Waar in Nederland van alle ‘bijzondere’ plekken een attractie wordt gemaakt. In Luxemburg passeren we de hoogste top de Kneiff (560m) en in België de Signal de Botrange (692m). Onderweg besluit ik de reis uit te breiden met 2 nachten aan de Moezel, en bovendien geen snelwegen te gebruiken.

Africa Twin is zacht geveerd

De Africa Twin is hoog met lange veerwegen en neigt meer naar een allroad waarmee je ook echt eens een onverhard pad kan pakken. Al is hij nog wel wat aan de zware kant, maar een gravelpad of een onverharde weg kan makkelijk. Op slechte wegen of veel oneffenheden reageert de Africa Twin met veel vertrouwen. Bij een drempeltje hier en daar gaat het gas er op in plaats van in de remmen te gaan. De Metzeler Karroo Street passen op straat in het droog ook prima bij het karakter van de motor. De Africa Twin biedt (ondanks het grote voorwiel) veel plezier en het blok trekt met een subtiele roffel de bocht uit.

Windbescherming kan beter

De eerste kilometers zijn wel over de snelweg. Al meteen valt op dat de banden hier niet voor gemaakt zijn. Vanaf 110 gaan ze hoorbaar zingen en met handen van het stuur begint de Africa Twin bij 70km/u fors te slaan met het stuur. De cruise control functioneert goed, behalve dat hij wel een aantal kilometers per uur terugvalt alvorens weer op te pakken. De cruise control heeft wel een beperking, omdat het alleen functioneert boven 50 km/u en vanaf versnelling 4. Op buitenwegen is dat prima, om met 50 door een dorpje te pruttelen moet je een versnelling te hoog rijden en dat is niet fijn.

Het scherm houdt je goed uit de wind en de verstelling daarvan werkt simpel. Er is wel een turbulentie waarneembaar die een indringende brom veroorzaakt. Zelfs met de optionele wind-deflectie panelen, werd het na langere tijd onprettig. Al is niets zo persoonlijk als windbescherming.

1100-blok erg prettig

De 1100 komt iedere dag maar moeizaam op gang, maar het blok is vergevingsgezind. De tweecilinder heeft van onderaf lekker veel koppel, maar heeft geen overtuigende punch. Het is daarmee geen spannend blok, maar des te bruikbaarder. Omdat we nu een normale versnellingsbak hebben merk ik dat de 1100 helemaal niet bokkig is. Terugdenkend aan de NT1100 duurtester die wel DCT had, denk ik dat DCT niet het beste uit het blok haalt. De normale bak werkt echt goed en ik mis zelf de quickshifter niet.

De Africa Twin heeft meerdere rijmodi en user settings. Hierin kunnen per modus/user-setting instellingen zoals gasresponse, traction control en motorrem ingeregeld worden. De tour modus is in de praktijk goed bruikbaar, maar wel nerveus. Voor file gebruik iets nerveuzer dan wenselijk, maar niet onoverkomelijk.  In de praktijk stel je waarschijnlijk één keer iets in en schakel je hooguit tussen twee presets.

Android Auto werkt niet

De Africa Twin is met hetzelfde digitale scherm uitgerust als de NT1100. Een groot touchscreen met daaronder het knullige gameboy-schermpje met LCD cijfers. De connectiviteit heb ik helaas niet kunnen testen. Ik heb Android auto niet aan de praat gekregen, omdat een headset gekoppeld moet worden om Android auto te laten functioneren. Ik rijd tegenwoordig al een tijdje zonder headset.

De aluminium koffers zijn even log als de uitstraling die ze hebben. Ze zijn breder dan het stuur. Gezien de waterdichte tassen die Honda erbij levert, gok ik erop dat ze niet waterdicht zijn. De sluitingen zijn simpel, maar werken goed.

Conclusie Honda Africa Twin Eef

De Africa Twin is een mooie verschijning. Hij gaat al even mee, maar is zeker niet bejaard. De bijna saaie bruikbaarheid van het blok past niet zo goed bij de (optische) uitstraling die Honda de Africa Twin heeft aangemeten. Hij nodigt je wel uit om af en toe een grindpad mee te pakken. Het is geen Tourer pur sang, al zou een setje meer straatgerichte banden hier zeker uitkomst bieden.

Verbruik: gemiddeld 1:22,5

Testrijder: Arjan KM-Stand begin: 3043 KM-stand eind: 4171

Wat tijdens het opstappen als eerste opvalt is het grote aantal knoppen. 18 stuks in totaal en een menustructuur die niet heel erg logisch is. Dit nodigt niet per se uit om er hier echt even in te duiken. Tot overmaat van ramp krijg ik ook de Apple Carplay niet aan de praat, zelfs niet met kabel. Voor de trip naar Parijs gebruik ik daarom maar de Beeline Moto II. Wat direct maar weer eens duidelijk maakt hoe prettig dit navigatiesysteem werkt.

Missende opties Africa Twin

Wat tijdens het rijden als eerste opvalt is het ontbreken van de quickshifter. Het blijft vreemd dat deze optie niet is gemonteerd, zeker gezien de prijs en het type motorfiets is dit een optie die eigenlijk niet zou mogen ontbreken. Dat quickshifters ondertussen zo vanzelfsprekend zijn, blijkt wel uit het feit dat ik de eerste paar keer ongemerkt toch probeer te schakelen zonder te koppelen. Zonder succes uiteraard. Na een tijdje went het wel gelukkig. De koppeling zelf bedient overigens uit de kunst. Niet al te zwaar, maar wel met een mooi duidelijk en lang aangrijppunt. Stapvoets rijden is daardoor ook geen enkel probleem. Daarnaast mist handvatverwarming. Met deze temperaturen niet direct een probleem, maar tijdens mijn rit naar Parijs, in de regen bij 11 graden in combinatie met de wel erg kleine handkapjes stiekem toch een gemis.

Uitstekende zithouding en windbescherming

Tijdens de rit naar Parijs blijkt wel dat de Honda Africa Twin een meer dan capabele reismotor is. Het comfortzadel doet z’n naam echt eer aan, waarbij er tijdens langere ritten voldoende ruimte is om te gaan verzitten. Ook de rest van de zithouding is keurig op orde. Mooi rechtop en een comfortabele kniehoek.
In tegenstelling tot bij Eef werkt de windbescherming en met name het ruitje perfect voor mij. Met het ruitje in de hoogste stand heb ik totaal geen last van wind of gebulder rondom de helm. Het is zelfs stil te noemen. Ook het bovenlichaam en de benen zitten perfect uit de wind. Gevolg is dat het zeer lang uit te houden is op de Africa Twin. Met de 18,8 liter tank en dankzij het zuinige motorblok haalt de Honda ruim 300 kilometer op één tank. Maar door de fijne zithouding, had een grotere tank geen enkel probleem geweest.

Fijne opties Africa Twin

Gelukkig is de Africa Twin wel voorzien van cruisecontrol. De knoppen hiervoor hadden iets hoger mogen zitten, voor makkelijkere bediening. Maar verder werkt de cruise control uitstekend. Houdt ook heuvelop keurig de snelheid vast en versnelt na het indrukken van ‘reset’ vlot weer naar de ingestelde snelheid. Wel is het zo dat de kilometerteller flink afwijkt. 142 op de teller is 130 echte kilometers, 130 is 120 en 109 is 100. Daarnaast zijn de koffers groot genoeg voor wat gereedschap, een laptop en kleding voor meerdere dagen. De uitneembare tassen zijn vooral handig om de boel mee te zeulen richting hotelkamer.

Al met al leggen we de bijna 500 kilometer richting Parijs af in iets meer dan 4,5 uur, inclusief stops en het drukke verkeer op de ring. Waarbij we dus eigenlijk wel wat opties missen die eigenlijk thuishoren binnen dit segment. Dit neemt echter niet weg dat de basis van de Honda Africa Twin echt heel erg goed is. Een heel fijn motorblok dat al vanuit onderin mooi oppakt en er vanaf 4000 toeren per minuut echt lekker inkomt. Met bruikbaar koppel precies waar je het hebben wilt. Tel je daar de uitstekende windbescherming bij op, dan maakt het de Africa Twin tot een prima motor om snel en comfortabel grote afstanden af te leggen. Hopelijk kan ik de Africa Twin snel weer eens ophalen om wat minder rechte wegen te rijden dan de snelweg. Want sturen gaat ook nog eens zeer gemakkelijk en precies.

Update 4100 km.: quickshifter, handvatverwarming en handkappen

Ondanks de rijke uitrusting van de Africa Twin, zijn er eigenlijk nog drie dingen die we toch een beetje misten: een quickshifter, handvatverwarming en bredere handkappen. Nou zijn die allemaal als officiële Honda-accessoire leverbaar, waarop we een afspraak maakten bij Selling Motorbikes. Daar werden alle drie de accessoires erop gezet. Dat kost iets meer tijd dan bij een nieuw af te leveren motor, want nu zitten vooral de blokbeugels wat in de weg bij montage. Het drogen van de lijm van de handvatten kostte ook wat extra tijd, reken er dus op dat je de motor een dag kwijt bent hiervoor.

• handvatverwarming & aansluitset: € 283,-
• Handkappenverlenging: € 37,-
• Quickshifter: € 329,-.

Samen met arbeidsloon komt het net onder de de 1000 euro uit, wat dus minder zou kunnen zijn bij directe montage.

Zoals we al verwacht hadden, is dit wel een enorm goede investering, eigenlijk wel een betere dan een aantal andere accessoires. De quickshifter is heel erg veel leuker om mee te rijden, terwijl de handvatverwarming en (enorm goedkope) handkapverbreders het comfort echt flink verhogen.

Testrijder: Iwan. KM-Stand begin: 4171 KM-stand eind: 5941

Ik nam de Africa Twin mee naar de Isle of Man TT, een trip van een week. Daarbij bleken de niet zo fraaie binnentassen van de koffers toch wel erg handig bij overnachtingen onderweg, want makkelijk uit de koffers te halen.

Electronica

Enige echte irritatie komt van de elektronica. De setup is tijdens deze trip dan ook ingewikkeld zat: op de helm een Cardo Edge communicatieset, een reispartner met een oudere Cardo Freecom 1+, op de telefoon Android Auto en een losse TomTom 550 voor de kronkelroutes. Plus een Honda CRF1100 Africa Twin. Veel electronica om allemaal tegelijk te verbinden, of eigenlijk té veel, daar kan de Honda niet veel aan doen.

Op rekening van de Honda komt dan wel de irritatie van de telefoon en de motor die soms elke minuut weer Android Auto willen connecten, terwijl de hoeveelheid aan apparaten al aangetoond heeft dat dat niet werkt en we dat dus uitgezet hebben. Honda uit je bluetooth verwijderen dan maar. Daar trekt de Android-Honda combinatie zich niks van aan dus en blijft hij vrolijk vragen of je wil verbinden en of je daar je headset bij wil betrekken. Niet handig tijdens het rijden.

Tweede uitdaging is het feit dat opladen van de TomTom op de USB-C poort moet. Lijkt niks aan de hand, maar de TomTom herkent de Honda via die poort steeds als “computer’ en stelt dus regelmatig voor om daar verbinding mee te maken of GPX-routes te willen downloaden. Liefst als je net op een ingewikkelde rotonde (“links rijden – rechts kijken”) aan komt rijden.

Ook een meer simpele configuratie, dus gewoon de Cardo headset en de Africa Twin alleen, geven zich niet zomaar over aan Android Auto. Soms werkt het zomaar, soms totaal niet, wat je ook probeert. Het lijkt daarbij vooral alles of niks: of je gebruikt Android Auto, of je bent na elke keer wegrijden weer tijden aan het klooien om iets werkend te krijgen. Of dit nou vooruitgang is?

Verlichting: kwestie van smaak

Niet echt elektronisch (maar meer elektrisch) is dan de keuze voor verlichting. Er zitten ‘mistlampen’ op onze langeduurtester, die je wel heel goed zichtbaar maken, dat voelt lekker veilig aan. De continu brandende knipperlichten zijn ook cool om te zien, maar met de koplampen ook nog aan wordt het wel een beetje kermis. Dat kan je een heel klein beetje ondervangen door de automatisch schakelende dagrijverlichting (cirkels onder de koplampen) aan te zetten, maar die schakelt dan in de ‘groene tunnels’, dus op de schitterende Engelse wegen onder donkere bomen, best vaak naar de koplampen en weer terug. Overigens zijn er ook heel veel mensen die de nogal opvallende verlichting juist “very cool” vinden, maar die rijden vaak zelf op een GS met oranje of gele LED-koplampstrepen.

Afgezien van irritatie (connectiviteit) en persoonlijke smaak (verlichting van een Fillipijnse vrachtwagen), is de AT qua ouderwetse hardware echt een zalige reismotor. Je zit er geweldig op, de (nieuwe) quickshifter maakt rijden nòg veel leuker, het motorblok is sterk zat en achter de ruit rij je lekker uit de wind. Eigenlijk zijn de 1500 kilometer via Hoek van Holland – Harwich – Liverpool – Douglas perfect verlopen. De Africa Twin blijkt ideaal voor dergelijke trips, met voldoende bescherming tegen de regen en vooral veel comfort op de Engelse ‘green lanes’, zowel toeristisch, rustig rijdend in het Peak District als toch kwiek, zo hard als je durft doorrijdend op de Mountain Course.

Technische gegevens 2026 Honda Africa Twin CRF1100L